16 juli: Brussel – NY – LA – Corona

The longest day

De wekker om 06:00 kwam vroeg want zoals gebruikelijk waren we tot over middernacht in de weer met de valiezen. Toen Christophe ons tegen 08:10 dropte op Zaventem, beseften we dat we verkeerd gepakt hadden. Een valies per persoon is een slechte optie als je iedere avond in een ander hotel slaapt met vier personen…

Nog een gebrek aan ervaring: met je sleutels om je net doorheen de controlekast lopen. Maar de sfeer zat erin. Toen bij een laatste controle de wachter aan PJ vroeg hoe het geweest was op school, zat hij flink verveeld met de vraag. “Tweede zit en toch naar Los Angeles vliegen?!”, we konden er hartelijk om lachen.

AA 171 vertrok met vertraging om 11:05. De 767 zat afgeladen vol en zou op 11 km hoogte ons in 7u40 naar New York brengen. De landing op JFK werd op het nippertje afgebroken: dat was schrikken. Blijkbaar had een vliegtuig een klapband gehad bij het landen. De tweede poging was succesvol. Het was 12:45 lokale tijd ofte 18:45 Belgische tijd.

We recupereerden de bagage en wilden met de kredietkaart een trolley oppikken. Het ding deed het niet, we hadden geen kleine coupures op zak, maar werden geholpen door een vrijgevige Amerikaan die ons 3 USD gaf om karretjes te pakken te krijgen. De douaneformaliteiten verliepen tergend traag. Het blauwe US Customs formulier hadden we in gevuld, het beruchte groene VISA Waiver I94W hadden we klaar met de reispassen, maar we raakten pas tegen 13:50 lokale tijd door de douanecontrole, inclusief elektrische vingerafdrukken. We vonden gelukkig snel de transit check in voor de bagage maar het was rushen naar gate 44. Tegen 14:20 zaten we, flink in het zweet, in onze stoel. 10 minuten later waren we alweer in de lucht.

De jongens lagen broederlijk te slapen maar de adrenaline hield me wakker. We landen perfect op tijd op LAX, 16:55 lokale tijd. Een valies bleek echter te ontbreken. Dus weer lang aanschuiven om aangifte te doen. Blijkbaar waren we de enige niet: nog andere passagiers uit New York ontbraken bagage. Het was een goede zet om te wachten op het volgende vliegtuig want tegen 19:10 konden we onze ontbrekende bagage recupereren.

 

De Alamo Shuttle naar Aviation Blvd pikte ons op. Zoals verwacht deed de agente van dienst alle moeite om de Chevrolet Trail Blazer up te graden. Toen mijn vrouw zag dat er geen cover over de bagage voorzien was, kozen we toch voor een lekker stoere Dodge Magnum Break, met bagagecover. Ik was moe en wilde zo snel mogelijk naar het hotel. Omdat we toch per dag zouden moeten bijbetalen, verzekerde ik mij ervan dat ik kosteloos onderweg van wagen kon wisselen indien deze mij niet zou bevallen.

Tegen 20:00 vertrokken we met 10.560 miles op de teller. PJ was moe en probeerde de mapquest route te lezen, maar we stoven de verkeerde kant op. Met wat geluk (het was al donker) geraakten we op de Imperial Highway: een vervelende expressweg met eindeloos veel verkeerslichten. De wagen deed het prima eens ik doorhad dat hij in tiptronic stand stond en ik dus manueel moest bijschakelen… We misten de I60 South maar K bracht ons met de kaart van LA in de hand vanop de achterbank feilloos op de CA91 East. Tegen 21:45 waren we op onze eerste slaapplek: Dynasty Suites Hotel.

Het gebrek aan nachtrust sloeg toe. Ik kreeg de koffer niet open en moest alle bagage via een neergeklapte achterbank uit de Dodge halen. K ging naar de aanpalende Denny’s om nog wat te eten, maar na een half uur kwam ze onverrichter zake terug: nog steeds niet bediend.

Tijdens het uitpakken stelde ik vast dat ik mijn Palm T/X op het vliegtuig vergeten was… Tegen 10:45 lokale tijd gingen we slapen, behoorlijk moe na 26 uur non-stop in de weer. Toen ik tegen 03:40 weer wakker was, bedacht ik dat het vanaf nu alleen maar beter kon gaan…

Gereden: 50 miles

Hotel: Dynasty Suites 109 USD voor suite met twee slaapkamers met telkens een king size bed, airco en een (kleine badkamer); het ‘ontbijt’ de volgende morgen is niet het vermelden waard.

Kaart of GPS

Erg belangrijk bij de voorbereiding was het inschatten van de reistijden. Je wil natuurlijk het maximum uit je reis halen, maar anderzijds blijft het nog vakantie.
Het leek aanlokkelijk om een wagen met GPS te huren, maar aangezien de wagen reeds vast lag -zonder GPS- was dat geen optie. Dus dan maar zoeken of apart nog kaarten van de USA te krijgen waren voor mijn Palm T/X. Ook dat bleek niet mogelijk.

Bijgevolg gingen we onze route uitstippelen met kaarten en on line routeplanners. Aangezien iedereen een Rand McNally Atlas aanraadde, hebben we de US.CANADA.MEXICO – editie aangekocht (13 euro). Een heel gedoe om via De Standaard Boekhandel dit tijdig te ontvangen (moest geïmporteerd worden) en achteraf gezien was de atlas enkel nuttig voor de grote lijnen en het overzicht. Maar je krijgt wel voor een prikje heel Amerika in beeld (goed voor toekomstige reisplannen).  In de reisboekhandel onder AS Adventure vestiging in Sint-Denijs Westrem vonden wel nuttige kaarten. Vooral de geplastificeerde exemplaren uit de reeks Berndtson CITY STREETS (7 euro) bleken onderweg onmisbaar: gedetailleerd, overzichtelijk, handig én onkreukbaar. Ook de Rough Guide Map van California (10 euro, ook waterbestendig en kreukvrij) die we kochten, was een voltreffer en lag steeds binnen handbereik.

Maar om de reistijden in te schatten, vielen we terug op de website MapQuest. Heel gebruiksvriendelijk (je kan tussenstops inlassen, commentaren toevoegen, …) en makkelijk om trajecten te vergelijken.  Tegen de tijd dat we op het vliegtuig stapten, hadden we een map samengesteld met de trajecten per dag, aangevuld met informatie die onderweg bruikbaar zou zijn. Dat we -met uitzondering van onze eerste rit- nergens de weg bijster raakten, zegt veel over de kwaliteit van MapQuest, want mijn oriëntatievermogen is legendarisch slecht…

Reisgidsen en andere informatiebronnen

Daar sta je dan: vliegtuigtickets en huurauto geregeld, paperassen in orde. A man needs a plan: wat willen we zeker bezoeken, is het nuttig bepaalde tickets vooraf te boeken, welke route zullen we volgen…

Dus naar De Slegte in Brugge. Voor een prikje sla je er misschien niet de meest recente reisgidsen op de kop, maar je kan goedkoop diverse in valshoeken verzamelen:

- Let’s Go California (Eng) : zogezegd voor “young and budgetsavvy travelers ” maar als je niet de platgetreden paden wil bewandelen en tips als “in welk hotel sliep U2 toen ze Joshua Tree opnamen?” op prijs stelt, zeker meenemen.

- National Geographic Traveler Californië (Ned) : een eerder klassieke aanpak maar de ideale partner om San Francisco en Los Angeles uit te kammen.

- Insight Guides Southern California (Eng): we pikten een oude editie (1998) mee want voor een paar euro heb je een ruim honderd pagina’s tellende inleiding op de geschiedenis en de cultuur van (Zuid-)Californië.

- Lannoo bracht vroeger een reeks reispockets uit. De editie over Californië (Ned) bevat 21 reisroute’s die ons goed van pas kwamen om bepaalde stukken van ons traject in te schatten.

Dat we later ons toch nog lieten verleiden tot een Capitoolreisgids was weggegooid geld. De Lonely Planet boekjes over Las Vegas en de Grand Canyon waren dan wel weer nuttig om in detail het verblijf aldaar voor te bereiden.

Op de reismarkt in Brugge kon ik het eerste routeplan direct verfijnen met informatie en tips uit eerste hand. Een aanrader want het enthousiasme van al die bereidwillige reizigers zoals Amerikakenner Benny Ingels werkt aanstekelijk. Aanvullend kan je ook on line heel wat informatie verzamelen en uitwisselen. Via het forum van www.allesamerika.com en USA4ALL kon ik honderuit vragen stellen én degelijke antwoorden krijgen. Anders reizen is iets minder actief maar ook de moeite waard.