16 juli: Brussel – NY – LA – Corona

The longest day

De wekker om 06:00 kwam vroeg want zoals gebruikelijk waren we tot over middernacht in de weer met de valiezen. Toen Christophe ons tegen 08:10 dropte op Zaventem, beseften we dat we verkeerd gepakt hadden. Een valies per persoon is een slechte optie als je iedere avond in een ander hotel slaapt met vier personen…

Nog een gebrek aan ervaring: met je sleutels om je net doorheen de controlekast lopen. Maar de sfeer zat erin. Toen bij een laatste controle de wachter aan PJ vroeg hoe het geweest was op school, zat hij flink verveeld met de vraag. “Tweede zit en toch naar Los Angeles vliegen?!”, we konden er hartelijk om lachen.

AA 171 vertrok met vertraging om 11:05. De 767 zat afgeladen vol en zou op 11 km hoogte ons in 7u40 naar New York brengen. De landing op JFK werd op het nippertje afgebroken: dat was schrikken. Blijkbaar had een vliegtuig een klapband gehad bij het landen. De tweede poging was succesvol. Het was 12:45 lokale tijd ofte 18:45 Belgische tijd.

We recupereerden de bagage en wilden met de kredietkaart een trolley oppikken. Het ding deed het niet, we hadden geen kleine coupures op zak, maar werden geholpen door een vrijgevige Amerikaan die ons 3 USD gaf om karretjes te pakken te krijgen. De douaneformaliteiten verliepen tergend traag. Het blauwe US Customs formulier hadden we in gevuld, het beruchte groene VISA Waiver I94W hadden we klaar met de reispassen, maar we raakten pas tegen 13:50 lokale tijd door de douanecontrole, inclusief elektrische vingerafdrukken. We vonden gelukkig snel de transit check in voor de bagage maar het was rushen naar gate 44. Tegen 14:20 zaten we, flink in het zweet, in onze stoel. 10 minuten later waren we alweer in de lucht.

De jongens lagen broederlijk te slapen maar de adrenaline hield me wakker. We landen perfect op tijd op LAX, 16:55 lokale tijd. Een valies bleek echter te ontbreken. Dus weer lang aanschuiven om aangifte te doen. Blijkbaar waren we de enige niet: nog andere passagiers uit New York ontbraken bagage. Het was een goede zet om te wachten op het volgende vliegtuig want tegen 19:10 konden we onze ontbrekende bagage recupereren.

 

De Alamo Shuttle naar Aviation Blvd pikte ons op. Zoals verwacht deed de agente van dienst alle moeite om de Chevrolet Trail Blazer up te graden. Toen mijn vrouw zag dat er geen cover over de bagage voorzien was, kozen we toch voor een lekker stoere Dodge Magnum Break, met bagagecover. Ik was moe en wilde zo snel mogelijk naar het hotel. Omdat we toch per dag zouden moeten bijbetalen, verzekerde ik mij ervan dat ik kosteloos onderweg van wagen kon wisselen indien deze mij niet zou bevallen.

Tegen 20:00 vertrokken we met 10.560 miles op de teller. PJ was moe en probeerde de mapquest route te lezen, maar we stoven de verkeerde kant op. Met wat geluk (het was al donker) geraakten we op de Imperial Highway: een vervelende expressweg met eindeloos veel verkeerslichten. De wagen deed het prima eens ik doorhad dat hij in tiptronic stand stond en ik dus manueel moest bijschakelen… We misten de I60 South maar K bracht ons met de kaart van LA in de hand vanop de achterbank feilloos op de CA91 East. Tegen 21:45 waren we op onze eerste slaapplek: Dynasty Suites Hotel.

Het gebrek aan nachtrust sloeg toe. Ik kreeg de koffer niet open en moest alle bagage via een neergeklapte achterbank uit de Dodge halen. K ging naar de aanpalende Denny’s om nog wat te eten, maar na een half uur kwam ze onverrichter zake terug: nog steeds niet bediend.

Tijdens het uitpakken stelde ik vast dat ik mijn Palm T/X op het vliegtuig vergeten was… Tegen 10:45 lokale tijd gingen we slapen, behoorlijk moe na 26 uur non-stop in de weer. Toen ik tegen 03:40 weer wakker was, bedacht ik dat het vanaf nu alleen maar beter kon gaan…

Gereden: 50 miles

Hotel: Dynasty Suites 109 USD voor suite met twee slaapkamers met telkens een king size bed, airco en een (kleine badkamer); het ‘ontbijt’ de volgende morgen is niet het vermelden waard.

Hotels en attracties vooraf boeken?

Bij het grasduinen in forums allerhande viel het op dat de meeste doe-het-zelvers vaak enkel een kamer voor de eerste nacht boeken, eventueel aangevuld met een kamer in een lodge in de National Parks. Omdat we geen tijd wilden verliezen met het zoeken van slaapgelegenheid en omdat we zoveel als mogelijk twee slaapkamers in één ruimte wensten, staken we vooraf heel wat tijd in het boeken van een geschikte overnachting.

We zorgden eerst voor een kamer daar waar het aanbod beperkt is danwel daar waar we meerdere nachten zouden slapen. We boekten in volgorde voor Hollywood, Grand Canyon, Las Vegas, San Francisco, Santa Monica, Lee Vining (oostkant Yosemite) , Death Valley en Groveland (westkant Yosemite) . De laatste boeking was een kamer voor… de eerste nacht. Iedereen maakt zich daar druk om, maar het aanbod rond LAX is enorm en divers. Bovendien hadden wij na lang wikken en wegen besloten om niet bij de luchthaven te slapen, maar eerst nog een uur landinwaarts te rijden naar Corona. Dan vermeden we eventuele files op maandagmorgen.

Het on line boeken is een plezier. Meestal kan je zonder kosten je boeking achteraf naar hartelust wijzigen (wij misbruikten dat een beetje door soms 1 of 2 dagen extra te boeken, zodat we in functie van onze planning nog nog konden schuiven). Wij gaven de aanpassingen nog voor ons vertrek door maar je kan vaak nog tot 24 of 48u vooraf je reservering bijsturen. Waar de vraag het aanbod soms overtreft, durft men onmiddellijk te debiteren via je credit card (vb. Stovepipe Wells, Hotel Charlotte). Annuleren kan daar ook, maar heeft dus meer voeten in de aarde… 

Vooraf boeken voor belangrijke attracties leverde ook heel wat comfort en tijdswinst op. Op basis van de vele suggesties op het net kochten we in juni een ticket voor de First In Line tickets bij Universal Studio’s, een avondbezoek aan Alcatraz en een helicoptervlucht over de Grand Canyon

Moet alles heel ver vooraf geregeld worden? Wij boekten de meeste zaken in juni, pakweg één tot anderhalve maand voor ons vertrek, en dat bleek nog ruim op tijd, behalve voor Yosemite National Park. Hierdoor moesten we onze plannen bijsturen en twee keer aan de rand van het park overnachten…